Menu główne

Strona główna
Nasza gmina
Historia szkoły
Patron
Grono pedagogiczne
Uczniowie
Pedagog szkolny
Samorząd uczniowski
Rada  Rodziców
Publikacje
Zajęcia pozalekcyjne
Linki
Kontakt



Z życia szkoły

AKTUALNOŚCI
Rok 2010/2011
Rok 2009/2010 Galeria
Rok 2008/2009
Rok 2007/2008
Rok 2006/2007
Rok 2005/2006
Rok 2004/2005



Linki

Twórczość  dzieci
Angielski w szkole
Dla ucznia
Dla nauczyciela
Prezentacje  
    multimedialne 


GIFY DZIECI














































































































































































































PEDAGOG SZKOLNY - informacje


DLA  NAUCZYCIELI

   Pomoc psychologiczno – pedagogiczna w oświacie  w świetle nowego rozporządzenia NOWOŚĆ
    DZIAŁANIA W ZAKRESIE PROFILAKTYKI UZALEŻNIEŃ
     UCZEŃ Z ADHD

DLA  UCZNIA

ZWRÓĆ  SIĘ  DO  PEDAGOGA,  GDY:
DRODZY UCZNIOWIE
KATALOG PRZYJAŹNI
SPOSÓB NA PRZEMOC

DLA  RODZICÓW

LIST DO RODZICÓW !!!     
MAMO, TATO, IDĘ DO SZKOŁY !                                
JAK RODZIC MOŻE POMÓC DZIECKU?                   

KATALOG    PRZYJAŹNI

1.Zaakceptuj przyjaciela nawet z jego wadami.

2.Zrozum jego trudne momenty.

3.Pamiętaj o jego urodzinach.

4.Prześlij mu wyrazy pamięci kiedy jesteś daleko.

5.Pożyczaj mu chętnie swoje rzeczy.

6.Nie bądź zazdrosny.

7.Nie twierdź, że istniejesz dla niego tylko ty.

8.Nie bądź złośliwym wobec niego.

9.Nie mów mu jednej rzeczy mając na myśli drugą.

10. Nie krytykuj go w towarzystwie innych.












W górę strony



SPOSÓB NA PRZEMOC



Spróbuj ignorować to, co mówią sprawcy.
Udawaj, że cię to wcale nie obchodzi. Nie pokazuj, że jesteś smutny lub zły. Twoje zdenerwowanie sprawia im satysfakcję i zachęca do dalszego atakowania.

Staraj się wyglądać na pewnego siebie.
Chodź wyprostowany (plecy proste, podniesiona głowa). Możesz ćwiczyć taką postawę w domu przed lustrem. PAMIĘTAJ! Sprawcy poszukują uczniów wyglądających na takich, którzy się przestraszą i nie obronią.

Ćwicz swój głos.
Odpowiadaj pewnym i mocnym głosem, postaraj się patrzeć sprawcom w oczy. Często osoby w takiej sytuacji mówią cicho i nieśmiało, a to może zachęcać sprawców do dalszego zaczepiania.

Jeśli ci dokuczają - najlepiej odejdź.
Nie przejmuj się, co o tobie pomyślą. PAMIĘTAJ! Im dłużej będziesz stał i słuchał tym większą zabawę będą mieli sprawcy.

Miej przygotowaną odpowiedź.
Np. „Dziewczyny, nie macie nic innego do roboty?”, „To nie jest w porządku wyśmiewać się z kogoś”, Możesz sobie mówić co chcesz, mnie to nie obchodzi”.

Powiedz krótko i stanowczo, że się nie zgadzasz na takie traktowanie np.:

„NIE MÓW TAK DO MNIE”,
„NIE ZGADZAM SIĘ”,
„NIE NAZYWAM SIĘ TAK”


Spróbuj być dowcipny.
Poczucie humoru jest często najlepszą „bronią” na agresję. Jeśli potrafisz śmiać się w takiej sytuacji, sprawcy widzą, że się niczym nie przejmujesz. Prawdopodobnie zostawią cię wtedy w spokoju. Poćwicz takie odpowiedzi w domu.

Spróbuj zaskoczyć sprawców.
Zrób coś, co zbije ich z tropu, zdziwi np. udawaj, że nie dosłyszysz ( Co mówicie? Głośniej. Ale, że co ja robię? Nic nie słyszę. Itp. ); upozoruj, że mdlejesz (Chłopaki, kręci mi się w głowie od tego przezywania, chyba zemdleję”); może zmień temat itp.

Powiedz o tym swojemu przyjacielowi
lub dobremu koledze/ koleżance. Będziesz czuł się o wiele lepiej, gdy podzielisz się swoim zmartwieniem. Poproś o pomoc i radę. Czasem wystarczy wspólne spędzanie czasu na przerwach. Sprawcy częściej atakują pojedynczych uczniów.

Poradź się rodziców lub kogoś bliskiego. Opowiedz im o swoich kłopotach. Dorośli mają różne, sprytne pomysły, jak rozwiązać taki problem. Warto skorzystać z ich wiedzy.


P A M I Ę T A J

• Informowanie dorosłych nie jest żadnym donoszeniem na kolegów, ale szukaniem pomocy. Sprawcy postępują źle, łamią normy i powinni ponieść odpowiednie konsekwencje.


• Nie jesteś skarżypytą, walczysz o bezpieczeństwo w szkole. Mówiąc dorosłym o przemocy pomagasz także innym dzieciom, które spotyka to samo.


• Jeśli nikomu o tym nie mówisz, krzywdzisz siebie i chronisz sprawców.



W górę strony









DLA  RODZICÓW

MAMO, TATO, IDĘ DO SZKOŁY !

Proszę przygotujcie mi miejsce do pracy i odrabiania lekcji oraz miejsce, gdzie położę tornister, książki, zeszyty. Proszę Was o ciszę, spokój i pogodną atmosferę w domu.
Gdy przychodzę ze szkoły do domu proszę:

1. Zapytaj mnie, co było w szkole;

2. Rozmawiaj ze mną często;

3. Pochwal- za co można pochwalić, zgań- za co zganić trzeba;

4. Pociesz mnie, kiedy spotyka mnie niepowodzenie;

5. Ustal ze mną godzinę, o której mam siadać do odrabiania lekcji, ale zostaw mi trochę wolnego czasu;

6. Przypomnij mi, jeśli zapomnę o umówionym czasie usiąść do odrabiania lekcji;

7. Posiedź trochę przy mnie, kiedy będę odrabiać lekcje;

8. Nigdy na mnie nie krzycz, bo ja wtedy przestaję zupełnie rozumieć;

9. Sprawdź- czy wszystko mam w tornistrze, co jest na następny dzień potrzebne do szkoły;

10.Porozmawiaj o mnie z moją Panią, ale nie uskarżaj się na mnie.

WASZE DZIECKO

W górę strony










Jak rodzic może pomóc dziecku?

• Pomagajmy dziecku rozwiązywać problemy- te związane z nauką i te dotyczące jego społecznego funkcjonowania w szkole.

• Pomóżmy dzieciom odnaleźć własne pasje i nauczmy je te pasje rozwijać zarówno w szkole jak i poza nią.

• Pamiętajmy, że starsze dzieci muszą mieć czas na odpoczynek i rozrywkę. Powinny znaleźć czas na spotkania z kolegami i to nie tylko w celach naukowych, ale i tych wyłącznie związanych z przyjemnościami.

• Stawiajmy wymagania adekwatne do możliwości dziecka. Pamiętajmy, że zbyt wysokie nie pozwalają osiągnąć sukcesu, osłabiają wiarę we własne możliwości i obniżają poczucie własnej wartości. Wymagania zbyt małe nie mobilizują do pracy, minimalizują wagę sukcesu i dążenie do rozwijania swoich możliwości. Osiągane sukcesy, nawet te najmniejsze, mobilizują i dają radość uczenia się.

• Nie stawiajmy dziecku za przykład brata czy siostry, którzy uwielbiają szkołę i naukę. Pamiętajmy, że każde dziecko ma prawo być inne i mieć odmienne uczucia związane z tymi samymi sprawami.

• Zawsze bądźmy z dzieckiem udzielając mu pomocy, w chwilach triumfu i porażki.

• Jak najwięcej rozmawiajmy z dzieckiem. Zachęcajmy je do zwierzeń, ale nie zmuszajmy do nich - ono zawsze tego potrzebuje, ale nie zawsze potrafi to wyrazić.

• W razie problemów szukaj pomocy u wychowawcy lub psychologa i pedagoga szkolnego, jeśli oni nie będą mogli Ci pomóc to skierują Cię do osób kompetentnych. Pamiętaj, że nie ma ludzi wszystko wiedzących- masz prawo nie wiedzieć jak postępować.

• Pamiętaj, że dziecko zawsze przejmuje wzorce dorosłych.

W górę strony


 




W górę strony
  

 

Copyright    2004 - 2010  spslupia1